Rdest pokrewny 'Kabouter'

Rdest pokrewny ‘Kabouter’

Niski, dywanowy rdest ładnie domyka kompozycje na przodzie rabaty i przy ścieżkach. Dobrze wygląda tam, gdzie chcesz uzyskać miękkie przejścia między bylinami i uporządkować przestrzeń.

Wygląd i kwitnienie

Tworzy przylegający do ziemi, gęsty kobierzec z eliptycznych do lancetowatych liści. Jesienią zieleń wyraźnie przechodzi w czerwono-brązowe tony, dzięki czemu roślina nie znika wizualnie po sezonie. Kwitnie od lata do jesieni. Pierwsze kłosy, są jasnoróżowe i z czasem ciemnieją do bardziej czerwono-różowego odcienia. Kępa ma zwykle około 20 cm wysokości. Docelowo rozrasta się do 50 cm szerokości. Na osiągnięcie rozmiaru docelowego potrzebuje zazwyczaj 2–5 lat, dlatego chcąc szybciej uzyskać zadarnienie, możemy posadzić go gęsiciej. W opisie botanicznym może występować jako Bistorta affinis ‘Kabouter’ (syn. Persicaria affinis).

Stanowisko i pielęgnacja

Najlepiej rośnie w glebie wilgotnej, ale przepuszczalnej, na stanowisku słonecznym lub w lekkim półcieniu. Nie wymaga specjalnej pielęgnacji - wiosną można delikatnie „wyczesać” starsze liście. Zimuje dobrze, nawet przy spadkach temperatur poniżej –20°C.

Zastosowanie w ogrodzie

Sprawdza się jako roślina okrywowa na przodzie rabat i na obwódkach, do nasadzeń swobodnych oraz do wypełniania przestrzeni między bylinami. Dobrze pasuje także do chłodniejszych, wilgotniejszych miejsc, gdzie zależy Ci na trwałym, niskim „dywanie” i miękkim przejściu między roślinami. Posadzony na pochyłości, np. w szczelinach murków czy skarpie będzie sprawiał wrażenie przelewającego. Sprawdza się nawet przy obsadzeniach linii brzegowej oczek wodnych, strumieni i kaskad. Korzystnie wygląda w połączeniu z roślinami typowo skalnymi, np. macierzankami, floksami szydlastymi, goździkami, żagwinami, rojnikami i rozchodnikami, a także w zestawieniu z roślinami poszycia leśnego, np. dzwonkami, dąbrówką, paprociami.

Dlaczego warto wybrać tę roślinę

• ciekawa roślina downowo-okrywająca

• daje długie kwitnienie w różowych tonach, z widoczną zmianą barwy kłosów w trakcie sezonu

• jesienią wnosi do nasadzeń czerwono-brązowe przebarwienia liści, gdy wiele bylin traci wyrazistość

• dobrze radzi sobie na stanowiskach słonecznych i w lekkim półcieniu, jeśli podłoże nie przesycha

• sadzonki są prowadzone w rodzinnej szkółce i przygotowane do dobrego startu po posadzeniu

Ciekawostki

W obrocie możesz spotkać tę odmianę także pod nazwą rodzaju Persicaria — to ta sama roślina, opisywana w różnych ujęciach systematycznych.