Nerecznica sichotensis

Nerecznica sichotensis – koreańska paproć górska

Nerecznica sichotensis (Dryopteris sichotensis) - to gatunek paprocipochodzący z obszarów górskich dalekiego wschodu. Paproć ta z powodzeniem zimuje w naszym klimacie w postaci bryły korzeniowej. Gatunek ten wytwarza rozetę zielonych liści, wyrastających maksymalnie do 80 cm.  Młode liście są jaśniejsze, dzięki czemu patrząc na ten gatunek paproci, mamy wrażenie, że jest ona dwukolorowa. Nerecznica nie wytwarza kwiatów, a jej ozdobą są wyłącznie liście, które nadają ogrodowi naturalny, leśny klimat.

Stanowisko i wymagania glebowe

Nerecznica sichotensis najlepiej rośnie w miejscach półcienistych lub cienistych. Dobremu wzrostwowi sprzyjają stanowiska osłonięte przed silnym wiatrem i bezpośrednim nasłonecznieniem. Preferuje gleby próchnicze, przepuszczalne i lekko wilgotne o odczynie kwaśnym do lekko obojętnego. Warto zadbać o odpowiednią warstwę ściółki, która pomoże utrzymać wilgoć w podłożu. (Najlepsze ściółki dla paproci to: kora drzewna, zrębki oraz trociny).

Pielęgnacja i zimowanie
Pielęgnacja nerecznicy jest łatwa. W zasadzie po przyjęciu się rośliny musimu jedynie pamiętać o regularnym podlewaniu w okresie suszy oraz ściółkowaniu gleby. W naszym klimacie paproć ta jest mrozoodporna. W chłodniejszych regionach, kiedy spodziewamy się silnych przymrozków - bez okrywy śnieżnej - warto zabezpieczyć ją na zimę warstwą liści lub agrowłókniny. Wiosną usuwa się uszkodzone przez mróz liście, aby zrobić miejsce dla nowych przyrostów.

Z jakimi roślinami łączyć Nerecznicę sichotensis?
Nerecznica sichotensis doskonale komponuje się w cienistych rabatach leśnych, naturalistycznych oraz japońskich. Świetnie prezentuje się w towarzystwie funkii, żurawek, brunnery, tawułek, barwinka, konwalii, zawilców japońskich oraz bodziszków. Tworzy harmonijne zestawienia z innymi paprociami, np. wietlicą czy paprotnikiem. 

Nerecznica sichotensis najlepiej sadzić w ilości 3-5 szt./m², aby uzyskać efekt gęstej, bujnej kępy.