
| Wysokość | do 50 cm |
|---|---|
| Roślin na m2 | 6 |
To paproć, która wprowadza na rabatę spokojną zieleń i „leśny” klimat. Dobrze wygląda tam, gdzie światło jest miękkie i rozproszone, a kompozycja ma mieć naturalny, swobodny charakter.
Kępa buduje się z delikatnych, pierzastych liści w zielonym kolorze, z lekkim połyskiem. Z czasem roślina tworzy gęstszy, rozłożysty pokrój. Zwykle dorasta do około 40–50 cm wysokości i podobnej szerokości. Jak większość paproci nie wytwarza kwiatów, a jej ozdobą są liście.
Najlepiej czuje się w półcieniu lub cieniu, w miejscu osłoniętym od wiatru i bezpośredniego słońca. Lubi glebę żyzną, próchniczą, przepuszczalną i lekko wilgotną. Warstwa ściółki pomaga utrzymać stabilną wilgotność. Po posadzeniu warto ją regularnie podlewać do czasu dobrego ukorzenienia, a później nawadniać głównie w dłuższej suszy. Wiosną usuwa się obumarłe liście, aby zrobić miejsce dla nowych przyrostów. W chłodniejszych rejonach można dodatkowo zabezpieczyć kępę na zimę warstwą liści lub agrowłókniny.
Pasuje do cienistych rabat leśnych, naturalistycznych i założeń w stylu japońskim. Dobrze wygląda pod drzewami oraz z innymi sadzonkami bylin cieniolubnych. Można ją łączyć z: funkiami, żurawkami, barwinkiem, konwalią, zawilcami japońskimi, bodziszkami oraz innymi paprociami, takimi jak języcznik zwyczajny czy nerecznica czerwonozawijkowa.
tworzy gęste, rozłożyste kępy z pierzastych, zielonych liści
sprawdzona do półcienia i cienia
dorasta zwykle do ok. 40–50 cm wysokości i podobnej szerokości
sadzonki na czas transportu są specjalnie zabezpieczone